ماسک اکسیژن

شیدا رحمتیشیدا رحمتی
170 بازدید
ماسک اکسیژن

ماسک اکسیژن ابزاری است که برای انتقال اکسیژن اضافی به بیمار مورد استفاده قرار می گیرد. انواع مختلفی از ماسک های اکسیژن وجود دارند که می توانند بینی و دهان و یا سراسر صورت را پوشش دهند. ماسک اکسیژن می تواند از متریال های زیر ساخته شود:

  • سیلیکون
  • پلاستیک
  • کائوچو

ماسک اکسیژن از یک سو بر روی صورت بیمار قرار گرفته و دهان و بینی او را پوشش می دهد و از یک سوی دیگر به منبع اکسیژن مانند کپسول، اکسیژن ساز، سانترال و … متصل می شود.

ماسک اکسیژن ساده

برای اکسیژن درمانی با ماسک ساده فلوی اکسیژن باید ۵ تا ۸ لیتر در دقیقه باشد.

نکته: در صورتیکه ماسک اکسیژن با فلوی کمتر از ۵ لیتر برای بیمار گذاشته شود CO2 بازدمی بیمار از ماسک شسته نشده و بیمار می تواند CO2 بازدمی خود را مجددا استنشاق کند که این موضوع باعث احتباس CO2 و اسیدوز تنفسی شدید به خصوص در بیماران مبتلا به اختلال مزمن ریوی یا COPD خواهد شد.  لذا استفاده از ماسک ساده در افراد مبتلا به COPD ممنوع است. ماسک اکسیژن ساده برای بیماران دارای تنفس دهانی مناسب بوده اما برخی از بیماران قادر به تحمل آن نمی باشند.

ماسک با رزرو بگ

ماسک های دارای رزرو بگ به دو دسته تقسیم می شوند. در صورتی که بین بگ یا کیسه ذخیره  و  ماسک و روی دو سوراخ  خروجی ماسک از بیرون دریچه وجود داشته باشد ماسک را غیر قابل تنفس می نامند. در این حالت با عمل دم دریچه بین ماسک و کیسه ذخیره ای باز شده و هوا از کیسه به ریه بیمار وارد می شود و در بازدم دریچه بین ماسک و بگ بسته شده و هوا از دو دریچه خروجی دو طرف ماسک خارج می گردد.

در این حالت در صورتیکه همه این دریچه ها درست کار کنند و ماسک کاملاً به صورت بیمار چسبیده باشد به صورت تئوریک همه هوای دمی بیمار از ماسک و فلوی در جریان اکسیژن تامین شده و بیمار در واقع اکسیژن ۱۰۰ درصد استفاده می نماید. در صورتی که ماسک دارای رزرو بگ دریچه نداشته باشد قابل تنفس محسوب شده و در بهترین حالت FIO2 حدود ۸۵ درصد را فراهم می کند.

  • نکته ۱: فلوی اکسیژن در ماسک با رزرو بگ باید در حدی بالا برده شود که کیسه ذخیره کاملاً باد شده و در هر تنفس کمتر از یک سوم حجم کیسه خالی شود.

 

  • نکته ۲: در عمل ماسک های دارای رزرو بگ به طریقی ساخته شده اند که قسمت اتصال بگ به ماسک پیچ خورده و مقاومت بالایی برای خروج هوا از بگ به ماسک ایجاد می کند. از طرفی دریچه ها ضخیم بوده و با تنفس مدخل ورود و خروج هوا را باز و بسته نمی کنند. در نتیجه عملاً دریچه ها کارایی نداشته و اکسیژن دریافتی بیمار در بهترین حالت در حدود ۸۵-۸۰ درصد است.

ماسک ونچوری

با توجه به اینکه در اکثر روش های اکسیژن درمانی تغییر در حجم و عمق تنفس بیمار باعث می شود حجم های متفاوتی از هوای اتاق علاوه بر اکسیژن وارد ریه بیمار شود، این روش ها نمی توانند FIO2 ثابت و قابل پیش بینی برای بیمار ایجاد نمایند. با استفاده از قانون برنولی که در آن اگر هوا با فشار از سوراخ کوچکی عبور داده شود می تواند اطراف خود فشار منفی ایجاد کرده و حجم زیاد و ثابتی از هوای اطراف را با خود جا به جا کند وسیله ای به نام ونچوری ساخته شده که می تواند FIO2 ثابتی را برای بیمار ایجاد نماید. لذا در بیمارانی که مبتلا به COPD یا هیپوونتیلاسیون مزمن می باشند و مقدار بالای اکسیژن می تواند برای آنها خطرناک باشد توصیه می شود برای اکسیژن درمانی از ماسک ونچوری استفاده شود.

بازدیدها: 56

دسته بندی تجهیزات پزشکی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت