لوله خرطومی بیهوشی اطفال|۲۰۲۱/۳

navidcodnavidcod
262 بازدید
لوله بیهوشی

لوله خرطومی بیهوشی اطفال

لوله بیهوشی

نکات بیهوشی در اطفال ؛ تفاوت آناتومیک و دوز داروها

بخاطر تفاوت آناتومیک و فیزیولوژیکی که تن اطفال با اشخاص بالغ دارااست، اداره بیهوشی در‌این دو تیم بسیار گوناگون میباشد. دوز داروهای بیهوشی بایستی تحت خیس یا این که فراتر برده گردد و به جهت اینکه سطح اشباع اکسیژن خون آنان با گاز ذیل می‌آید، مانیتورینگ اهمیتی دو چندان دارااست.

آناتومی و فیزیولوژی

سیستم قلبی عروقی

در طول به دنیاآمدن، چند رویدادها تعاملات همودینامیک را تغییر‌و تحول می‌دهد، چنانکه جریان خون جنینی به جریان خون بالغین تبدیل میشود علی الخصوص اینکه جفت از گردونه جریان خون بیرون میشود. فشار خون پورت کاهش مییابد و این خویش منجر مسدود شدن مجرای وریدی گردیده و خون به وسیله ریه ها اکسیژنه می‌شود.

تماس مجرای شریانی با خون اکسیژنه سبب مسدود شدن آن میشود. ارتقاء فشار سمت چپ قلب (بعلت ارتقاء مقاومت عروق محیطی) سبب به مسدود شدن مکانیکی مجرای بیضی (Foramen ovale) می‌شود و لذا هر سه منش ارتباطی فی مابین سمت چپ و راست جریان خون مسدود می شود.

انسداد مکانیکی حقیقی به وسیله بافت فیبروزه تا سن ۳-۲ هفتگی واقعه نمی افتد. طی این محدوده وقتی بحرانی جریان خون در هر لحظه ممکن میباشد از نوع بالغین به جنینی تغییر‌و تحول یابد، این شرایط به عنوان جریان خون زود گذر یا این که Transitional نامیده میگردد .

اکثری از کارداران (هیپوکسی، هیپرکاپنی، تغییرات ناشی از بیهوشی در تون عروق محیطی یا این که ریوی) قادر است این بالانس را بر هم زده و منجر رجوع و برگشت به جریان خون جنینی خواهد شد. محافظت ها می بایست در سوی گرم کردن نوزاد، برقراری و مراقبت اکسیژن نرمال شریانی و فشار دی اکسید کربن و به دست کم رساندن دپرسیون میوکارد ناشی از داروهای بیهوشی باشند.

ساختار عضله قلب، خصوصاً وسعت سلولی مربوط به انقباض قلب در نوزادان نسبت به بالغین بطور دیده گیری تحت خیس میباشد. این اختلافات هم پا با تغییرات تکاملی در پروتئین های انقباضی سبب ساز بطن هائی با گنجایش کمتر میشود. این نارسی تکاملی موجب آلرژی به بارگیری حجمی (Volume loading)، تحمل زیر به ارتقاء پس توشه و برون روستا قلبی متعلق به ضربان قلب می‌گردد.

مقاله دیگر اینکه، ذخایر کلسیم قلب بدلیل نارسی رتیکولوم سارکوپلاسمیک زیر میباشد و لذا نوزادان تعلق بیشتری به کلسیم اگزوژن (یونیزه) دارا هستند و دپرسیون میوکارد با کارداران قادر استنشاقی که عمل مسدود کننده شبکه کلسیم دارا‌هستند بیشتر میباشد.

سیستم ریوی

در حین ترم تکامل آخرین پروتئین های فعال سطحی به گشوده نگه داشتن روش های هوایی یاری می نماید. در صورتی‌که یک نوزاد نارس بدنیا بیاید و این پروتئین ها ناکافی باشند، نارسایی تنفسی (سندرم زجر تنفسی RDS) ممکن میباشد به تبع آن عارض شود.

تنی چند از اختلافات آناتومیک، تنفس را در اطفال ناکارآمد خیس می نماید. قطر کوچک راه و روش های هوایی موجب ارتقا مقاومت در مقابل جریان هوا می‌گردد. تهویه فضای مرده شبیه بالغین میباشد در حالی که مصرف اکسیژن ۳-۲ برابر بیشتر میباشد. در کودک های پره ترم، فعالیت تنفس به طور تقریب سه عدد چهار برابر بالغین میباشد و می‌تواند با استرس سوز‌و‌سرما به صورت چشمگیری ارتقاء یابد (ارتقاء تقاضای متابولیک برای اکسیژن). همینطور عمل تنفس در حضور هر جایگاه ای از انسداد روش هوایی به صورت بارزی ارتقا آرم میدهد.

ادله اساسی دیگر ادغام عضله‌ها دیافراگم و در بین دنده ای میباشد. این عضله ها تا حدود سن ۲ سالگی ساختار عضله بالغین را پیدا نمی‌کنند. هر عاملی که سبب ارتقاء عمل تنفس در کودک ها خواهد شد قادر است باعث به خستگی ماهیچه‌ها تنفسی در‌این مجموعه خواهد شد. این اختلافات تا حدودی سرعت تنفس بالا در اطفال، کاهش سریع اشباع اکسیژن هموگلوبین و تصمیم به خستگی تنفسی و آپنه را توضیح می‌دهند . در اطفال اختلافات آناتومیک خط مش هوایی سبب ارتقاء اشتباهات تکنیکی در لوله گذاری نسبت به نوجوان ها و بالغین می شود

تفاوت شیوه هوایی بالغین و اطفال

۱٫ لهجه نسبتاً والا نوپا ها در مقایسه با اروفارنکس احتمال انسداد و ایرادات تکنیکی طی لارنگوسکوپی را ارتقا می‌دهد.

۲٫ لارنکس در شرایط بالاتری از گردن (سفالیک خیس) قرار گرفته میباشد، بدین ترتیب تیغه های لارنگوسکوپ بی واسطه نسبت به تیغه های خمیده بیشتر آیتم استعمال اند.

۳٫ صورت اپی گلوت گوناگون میباشد به نحوی که کوتاهتر و خمیده خیس میباشد لذا در اختیار گرفتن با تیغه لارنگوسکوپ اختلال خیس میباشد.

۴٫ طناب های صوتی زاویه دارا‌هستند لذا لوله گذاری کورکورانه به راحتی در کومیشرقدامی قرار میگیرد تا اینکه وارد تراشه شود.

۵٫ لارنکس نوباوه ها قیفی صورت میباشد و باریکترین بخش آن غضروف کریکوئید میباشد.

در اطفال و نوباوه های کوچک لوله تراشه ای که به راحتی از طنابهای صوتی عبور می نماید ممکن میباشد در حیطه ساب گلوتیک با سفتی و رنج در عبور مواجه گردد که به جهت تنگی بیشتر در سطح غضروف کریکوئید میباشد. به همین برهان میباشد که لوله های سوای کاف برای نوپا های تحت ۶ سال ترجیح داده میشوند. وجود نشت هوا در نزدیکی کاف یقیناًَ جنبه حیاتی داراست (با یا این که فارغ از باد شدن) به دلیل آنکه هنوز هم جراحت به مخاط تراشه قابلیت پذیر میباشد.

حدود ۸% از نوزادان پره ترم (۳۱ تا ۳۳ هفته) و ۴۰% از نوزادان ترم در شکل انسداد روش هوائی بینی می‌توانند تنفس نازال را به دهانی تبدیل نمایند. نسبتاًً آحاد اطفال تا سن ۵ ماهگی قدرتمند به تبدیل به تنفس دهانی می باشند. در صورتیکه انسداد بینی بیشتراز ۱۵ ثانیه ارتفاع بکشد بیشتر اطفال می‌توانند از شیوه دهن نفس بکشند.

تمامی ها :

به جهت فشار پرفیوژن تحت و کارکرد نارس گلومرولی و توبولی تلاش کلیوی در نوزادان کاهش پیدا کرده و در نوزادان پره ترم این کاهش بیشتر میباشد. براین اساس در نوزادان توان واکنش با آب و املاح در گیر نقصان میباشد و نصفه قدمت داروهایی که با فیلتراسیون کلیوی دفع میشوند زمانبر میشود (مثل آنتی بیوتیک ها) بدین ترتیب فواصل میان دوزها در نوزادان زمان بر خیس میباشد.

کبد :

متابولیسم کبدی دارو سبب تغییر‌و تحول داروهای قابل حل در چربی و متابولیک فعال به داروهای معمولا غیر قابل حل در چربی و غیر فعال به خواسته دفع می گردد

عمل اکثر آنزیم های کبدی در نوزادان یار با کاهش جریان خون به کبد کاهش مییابد این دستور می‌تواند سبب به وقتگیر شدن اثر برخی کارداران فارماکولوژیک خواهد شد؛ فنتانیل، یک مثال اصلی از این داروها است

گوارش :

در بدو میلاد PH معده آلکالوتیک میباشد. در روز دوم معاش، PH در محدوده فیزیولوژیک برای نوباوه های بزرگتر قرار می‌گیرد. قدرت هماهنگی بلع با تنفس تا ۴-۵ ماهگی بدون نقص نمی‌شود و لذا شانس رفلاکس گاستروازوفاژیال در نوزادان بالا میباشد. این ایراد خصوصاً در اطفال پره ترم شایع خیس میباشد.

تهیه دما :

کودک ها در مقابل هیپوترمی جراحت پذیرند که عارضه ها آن عبارتند از: نسبت بالای سطح تن به وزن، نازکی و ظرافت پوست و بضاعت و توان محصور در فائق داخل شدن بر استرس سوز و سرما. سوزوسرما سبب ساز به ارتقاء مصرف اکسیژن گردیده، قادر است اسیدوزمتابولیک ساخت‌و‌ساز نماید.

پتوهای با هوای داغ مؤثرترین وسیله برای گرم کردن نوباوه ها می‌باشند.

فارماکولوژی و فارماکودینامیک

فارماکولوژی تکاملی:

جواب کودک ها و اطفال (خصوصاً نوزادان) به داروها بوسیله کارداران زیادی عوض میشود:

اتصال به پروتئین
کمپارتمان های تن (چربی، ماهیچه، آب )
آلرژی به برخی داروها
توزیع برون روستا قلبی

کمپارتمان های تن:

محتوای آحاد آب تن در نوزادان پره ترم نسبت به اطفال ترم و در اطفال ترم نسبت به طفل های دو ساله به صورت دیده گیری فراتر میباشد.

دارویی که محلول در آب میباشد وسعت توزیع بالایی دارااست و معمولاً نیاز به دوز نخستین بالاتری چهت نیل به سطح خونی متبوع دارااست. (مثلا بیشتر آنتی بیوتیک ها و ساکسینیل کولین)

محتوای چربی و ماهیچه ها تن با سن ارتقاء می‌یابد. این تغییرات در مخلوط تن برای نوزادان اثرات بالینی خاصی در بر دارااست.

از‌آن‌جا‌که مقدار چربی کمتر میباشد، دارویی که متعلق به توزیع دوباره به باطن چربی برای ختم اثر است اثر بالینی زمان بر تری داراست (مثل تیوپنتال)

دارویی که بداخل ماهیچه‌ها توزیع دوباره میشود، ممکن میباشد اثر بالینی زمانبر تری داشته باشد (مثل فنتانیل در حالی که اشباع بافت عضلانی برای آن شرح داده نشده میباشد)

اتصال به پروتئین :

به انگیزه زیر بودن آلبومین در کودک ها پروتئین باندینگ کمتر میباشد هنگامی دارو وارد خون می‌شود آزادتر میباشد بنایر این اثرش در تن بیشتر و دفعش سریع خیس میباشد.

توزیع برون آبادی قلبی :

برون آبادی قلبی در طفل ها زیاد میباشد پس دارو سریعتر به بافت مقصود می رسد.

آلرژی به داروها :

شل و ول کننده های نان دپولاریزان (آتراکوریوم)

هوشبر های استنشاقی

دست‌کم غلظت آلوئلی دمی ( MAC ) یک هوشبر استنشاقی در اطفال با سن متعدد میباشد . نیاز به هوشبرها در نوزادان پره ترم کمتر از نوزادان ترم و در نوزادان ترم کمتر از نوپا های سه ماهه میباشد. شیرخواران نسبت به نوباوه های بزرگتر یا این که بالغین MAC بالاتری دارا‌هستند .

برداشت هوشبرها در کودک ها سریع خیس میباشد به دلیل آن که سرعت تنفس، اندکس قلبی و توزیع سهمی برون آبادی قلبی به سازمان های لبریز عروق فراتر میباشد که منجر ارتقاء سریع در سطح خونی هوشبرها می‌شود. این ارتقا یاروهمدم با نارس بودن روند تکاملی در قلب احتمالاً تا حدودی اوردوز شدن نوزادان را هنگام اخذ یک هوشبر استنشاقی توضیح میدهد .

هالوتان و سووفلوران :

هالوتان بوی بد ندارد و هنوز برای اینداکشن گازی در جاهایی که مسایل مالی در به کار گیری از سووفلوران محدودیت ساخت و ساز نماید به صورت وسیعی به کار گیری میگردد.

مسئله دیگر راجع به با هالوتان حساس شدن میوکارد به آریتمی هادر حضور کاتکول آمین های اندوژن یا این که اگزوژن میباشد. بیشتر آریتمی های مربوط به بیهوشی در طفل ها بعلت هیپرکاپنی و یا این که به انگیزه سطح ناکافی بیهوشی میباشد درصورتی که در کودک ای که با هالوتان بیهوش گردیده تاکی کاردی بروز نماید، انگیزه آن معمولاً عدم کفایت بیهوشی و یا این که هیپوولمی میباشد

هالوتان یک ادله دپرسان کارکشته برای عضله قلب میباشد و قادر است اثرات عمیقی روی نوزادان و کودک های مبتلا بیماری های مادرزادی قلب داشته باشد. اینگونه دپرسیونی مسئول افت فشار شدید در نوباوه های بشدت مریض که با هالوتان بیهوش میگردند. در اینگونه قوانینی به کارگیری آزادانه از مخدرهای با ارتفاع اثر کوتاه همدم با غلظت های ذیل هالوتان عموماً بیهوشی دلخواه را مهیا می کنند، تجویز بی آلایش آتروپین این دپرسیون را برطرف می نماید.

هالوتان و سووفلوران هر دو همت قلبی را دپرس می نمایند ولی با سووفلوران به حیث می‌رسد شدت این دپرسیون کمتر باشد

ایزوفلوران :

ایزوفلوران نسبت به هالوتان مزایایی دارااست. دپرسیون کمتر میوکارد، مراقبت تعداد ضربان قلب و کاهش بیشتر در ترازو مصرف اکسیژن. این مختصات ممکن میباشد در برخی طفل ها اثرگذار واقع گردد. عیب عمده ایزوفلوران بوی زننده آن میباشد که برای بیشتر نوپا ها قابل تایید وجود ندارد و با احتمال بالاتری برای حادثه ها مربوط به روش هوائی همدم میباشد (اارنگواسپاسم و سرفه). ارتقاء فشار خون هم گهگاه دیده میشود.

القا بیهوشی

پروپوفول :

پروپوفول بشدت لیپوفیلیک میباشد ولذا سریعاً بداخل ارگانهای لبریز عروق وارد و از آن ها بیرون میشود. مثل باربیتوراتها، دوز اینداکشن در طفل های نادر سن و سال خیس فراتر میباشد. (mg/kg3 برای نوباوه های ذیل دو سال). این دستور ممکن میباشد تا حدودی متعلق به وسعت مرکزی فراتر و کلیرانس بیشتر باشد.

قضیه نامطلوب در زمینه ی با پروپوفول درد هنگام تزریق وریدی، خصوصاً در وریدهای کوچک میباشد لیدوکائین درحد mg/kg 0/2 (که با پروپوفول ادغام شود) درکاستن ازاین درد موءثر میباشد البته این اندوه را بطور بدون نقص حذف نمی نماید. میتوان در حالی که سرم مریض در جریان میباشد پروپوفول را تزریق کنیم. متد دیگر برای کاهش درد استعمال از یک کاتتر کوچک (۲۲-۲۴ gauge) و تزریق دارو دریک ورید گرانقدر انته کوبیتال میباشد.

انفوزیون مداوم برای سدیشن کودک هایی که زیر پروسیجرهای رادیولوژیک قرار میگیرند و برای مراقبت بیهوشی طی جابجایی مریض از مکانی به جای دیگر مثل جابجایی از رادیولوژی به اتاق فعالیت موثر است.

در تزریق بولوس پروپوفول کاهش متوسطی در فشار خون سیستولیک به چشم می خورد. پروپوفول با کاهش معیار استفراغ بعداز جراحی یار و همدم میباشد.

تیوپنتال :

به انگیزه اینکه ختم اثر دارو از روش توزیع دوباره دارو در عضله و بافت چربی میباشد، تیوپنتال در اشخاصی که ذخایر چربی مقداری دارا‌هستند مثل نوزادان و نوباوه های دچار به سوء تغذیه بایستی در دوزهای کمتر ( mg/kg4-2 ) استعمال شود.

عارضه ها :

فشار خون شریانی را کاهش می‌دهد
سرکوب تنفس دارید
کاهش بدن ماهیچه ای
مریض ممکنه مزه سیر یا این که پیاز رو در دهانشان شم نمایند
کاهش ICP

کتامین :

کتامین سبب ساز طلاق (dissociation) مرکزی کورتکس در حالی که آنالژزی و آمنزی را مهیا می نماید، می شود.

ادغام کتامین خوراکی (mg/kg6-4)، میدازولام خوراکی (mg/kg0/5) و آتروپین خوراکی (mg/kg 0/02) سدیشن خیر و خوبی برای کودک آماده می نماید.

تجویز دوزهای زیر کتامین ممکن میباشد برای انجام سدیشن-آنالژزی برای پروسیجرهای دردناک آیتم به کارگیری قرار گیرد؛ در حالی که با دوزهای mg/kg2-1 جهت رفتن به یک بیهوشی همگانی آهسته، سدیشن تولید می نماید.

دوزهای فراتر (تا mg/kg 10 عضلانی)، آنالژزی کافی برای وارد کردن وسایل مونیتورینگ تهاجمی پیش از اینداکشن بیهوشی (جراحی قلب) و یا این که در طفل هایی که محدودیت در دسترسی وریدی دارا‌هستند به عمل گرفته می گردد.

از کتامین تحت عنوان یک داروی افزودنی در بیدردی اپیدورال مستعمل میباشد .در هر هم اکنون بدلیل نوروتوکسیک بودن ماده حفظ کننده در کتامین های ساده صرفا کتامین فارغ از ماده محافظ قابل تزریق در فضای اپیدورال میباشد.

کتامین در القای بیهوشی در کودک های هایپوولمیک به کارگیری میگردد. در هر اکنون تنوع مریض به مریض در جواب به‌این دارو نسبتاً عظیم میباشد.

عارضه ها :

ارتقاء ایجاد ترشحات میباشد که معمولاً مستلزم تجویز یک داروی ضد ترشح بزاق میباشد
استفراغ
رویا؛ واحد سنجش بروز رویا پروری با تجویز هم‌زمان بنزودیازپین ها کاهش می‌یابد.
اگرچه تنفس خویش به خودی و گشوده بودن رویه هوایی معمولاً مراقبت میگردد، آپنه یا این که لارنگواسپاسم ممکن میباشد فیس دهد .

کنتراندیکاسیون های استعمال از کتامین :

وجود عفونت فعال رویه هوایی فوقانی، ضایعات با پاره گی کره دیده و اختلالات روانپزشکی یا این که تشنجی
کتامین بازتاب gag را محافظت نمی نماید لذا در کودک های شکم لبریز و یا این که هرنی هیاتال نباید بعنوان فقط داروی بیهوشی گزینه به کارگیری قرار گیرد.

اتومیدیت :

اتومیدیت دربچه های دچار به ضربه مغزی و در موقعیت های ناپایدار قلبی مثل نوباوه هایی که کاردیومیوپاتی دارا‌هستند ،بدلیل نداشتن دلایل مضر روی سیستم قلبی عروقی، بسیار اثرگذار میباشد.

دوز معمول mg/kg0/3-0/2 پیش از تجویز مخدر با دوزپائین یار با وارفته کننده عضلانی است. از اتومیدیت معمولاً برای تسهیل لوله گذاری تراشه در نوپا های بشدت بدحال به کارگیری می‌گردد.

خواب آور – آرامبخش ها

دیازپام :

ازآنجاکه کبد محل مهم تخریب داروست لذا در هر نوپا که اختلال کبدی دارااست می بایست با احتیاط استعمال شود. نصفه قدمت دیازپام در نوزادان بسیار بالاست (۸۰ ساعت) و تا زمانیکه نوپا به سن ۶ ماهگی رسد و یا این که تا وقتیکه راههای متابولیک کبدی مچور شوند ممکن میباشد اندیکاسیون نداشته باشد.

دیازپام جذب خوراکی عالی داراست.

میدازولام ۳ الی ۵ برابر کار کشته خیس از دیازپام میباشد.

میدازولام :

میدازولام محلول در آب میباشد و لذا در تزریق وریدی درناک وجود ندارد.

در بین دوزهای میدازلام برای مشاهده اثراتش دست‌کم سه دقیقه بایستی حوصله کرد تا از اثر تجمعی دوزهای با فواصل کمتر پیشگیری کنیم (stacking of effect) .

نصفه قدمت حذفی کوتاه خیس میدازلام (حدود ۲ ساعت) نسبت به دیازپام (حدود ۱۸ ساعت) نماد گر مزیت میدازلام نسبت به دیازپام بعنوان یک پیش دارو (premedicant) در کودک ها hست، در نوزادان نصفه قدمت زمانبر خیس میباشد (۶ تا ۱۲ ساعت) .

بi علاوه در نوزادان بعداز تزریق وریدی بولوس میدازلام افت فشار خون شدید گزارش شد‌ه‌است.این ایراد خصوصاً در نوزادانی که فنتانیل هم اخذ می نمایند مشخصاً ارتقا یافته میباشد.

میدازلام بعداز تجویز عضلانی بسرعت جذب میگردد.

میدازولام شایسته ترین دارو برای آلزامیر میباشد.

زیرا مخدرها وضعیت سرخوشی ساخت می نمایند به همین ادله میدازولام را پیش از مخدرها می‌زنیم تا از سرخوشی دوری نماید.

دوز sedation میدازولام mg/kg 0.05 است.

داروهای مخدری

مورفین :

مورفین سابق ترین داروهای مخدری وقتگیر اثر با مصرف شایع میباشد. به کار گیری از آن در نوزادان (نوباوه های پایین آبادی روز) گزینه گفت و گو میباشد و در مطالعات نخستین در نوزادان چشم گردیده که مرفین نسبت به مپریدین دپرسیون تنفسی بیشتری ساخت می نماید. در نوزادان کلیرانس مورفین پائین خیس میباشد و لذا با یک دوز پائین خیس بدلیل نصفه قدمت حذفی زمان بر خیس سطح های پلاسمائی بالاتری خواهند داشت. نوزادان ترم بزرگتر از ۱۰ روز کلیرانس مورفین سریع تری دارا‌هستند و دراین مورد شبیه بالغین میباشند.

مپریدین :

مپریدین برای مصرف وقتگیر بازه زمانی موثر وجود ندارد به این دلیل‌که سبب ساز تجمع متابولیت توکسیک آن یعنی نورمپریدین می‌گردد، این دارو از لیست داروهای اکثری از مریضخانه های برداشته شد‌ه‌است.

نسبت به مورفین زمانی براساس mg/kg تهیه و تنظیم و تجویز خواهد شد دپرسیون تنفسی کمتری ساخت و ساز می نماید. این اختلاف ممکن میباشد تا قسمتی در فیض لیپوفیلیک خیس بودن مپریدین نسبت به مورفین باشد. برخلاف مورفین، نسبت دارویی که وارد مغز نوزاد میگردد شبیه مقادیری میباشد که وارد مغز نوباوه های بزرگتر می‌شود.

فنتانیل :

همه گیرترین مخدر آیتم استعمال در اطفال و نوپا هاست. مزایای آن دربرگیرنده استارت اثر سریع و کوتاه اثر بودن آن میباشد. این مخدر نسبت به مپریدین چربی دوست خیس میباشد.

دوز ۳-µg/kg2 در نوزادان فول ترم که پایین جراحی قرار میگیرند ساخت بیهوشی می نماید در حالی که دوزهای فراتر (۳۰-۱۰۰ µg/kg) برای جراحی قلب ما یحتاج میباشد. این دوزها در کودک هایی که بعداز جراحی هم تهویه کنترله دارا هستند بی خطر میباشد. دوزهای پائین خیس (۲-۱۰ µg/kg) را اگر که بعداز جراحی تهویه کنترله موردنیاز میباشد بایستی همدم با بقیه هوشبرها به فعالیت پیروزی.

در خردسال ها به طور mg10=cc1 رقیق می گردد.

خاتمه اثر فنتانیل با دوز پائین به صورت اول ناشی از توزیع دوباره آن میباشد؛ در حالی که خاتمه اثر فنتانیل با دوز بالا با حذف دارای ربط میباشد. فنتانیل با دوز بالا خصائص نارکوتیک های زمانبر اثر را پیدا می نماید.

نوزادانی که زیر جراحی شکمی قرار میگیرند نصفه قدمت فنتانیل در آن‌ها زمانبر خیس از آنهائی میباشد که زیر بقیه جراحی ها قرار میگیرند .

وا رفته کننده های عضلانی

SUCCS :

ساکسینیل کولین بشدت محلول در آب میباشد و تخت گاز در مایع بیرون سلولی توزیع می‌گردد. به همین برهان دوز موردنیاز برای تجویز وریدی در اطفال (۲mg/kg) نسبتاًً دو برابر دوز لازم برای کودک های بزرگتر میباشد(۱mg/kg) .

ساکس فقط وارفته کننده کوتاه اثر میباشد که در تجویز عضلانی موءثر میباشد. شلی عضلانی قابل قبول طی ۴-۳ دقیقه بعداز تجویزعضلانی ۵mg/kg در شیرخواران و ۴mg/kg در طفل های بزرگتر از ۶ ماه نتیجه ها میشود.

تجویز گذشته آتروپین بصورت وریدی از معیار بروز آریتمی می کاهد. ارست سینوسی قلب ممکن میباشد با او‌لین دوز این دارو حادثه بیفتد ولی بعداز دوزهای بولوس تکراری شایع خیس میباشد. اینگونه ارست قلبی ممکن میباشد در هر سنی در طفل ها واقعه بیفتد. چنانچه چه شانس برادی کاردی در نوپا های بزرگتر معدود میباشد.

آتروپین را بایستی صحیح پیش از اولی دوز در کل نوباوه ها بصورت وریدی بدهید که مشتمل بر نوجوان ها (Teenagers) هم میشود مگر اینکه ممنوعیتی برای تاکی کاردی وجود داشته باشد.

وا رفته کننده های نان دپولاریزان : پانکرونیوم، سیس آترا، آترا، ووکرونیوم و …

در جایگاه مقایسه شیرخواران با کودک های بزرگتر و یا این که بالغین در مسئله جواب به وا رفته کننده های عضلانی غیر دپولاریزان، نماد داده گردیده که اطفال عموماً بدین داروها حساس ترند و جواب آن ها به درجات بیشتری متنوع میباشد.

درصورتی که چه دوز اول به ازای کیلوگرم مایحتاج برای بلوک نوروموسکولر اکثر وقت ها در نوپا های مجموع سنین شبیه میباشد، وسعت توزیع فراتر و کمتر بودن همت همه و کبد در نوزادان باعث به ترازو پائین خیس دفع و براین اساس وقتگیر شدن اثر میگردد. بلوک عصبی عضلانی درغلظت خونی پائین تری رخداد می افتد.

pH و دما منجر دفع آترا و سیس آترا می‌گردد یعنی دفع هافمن دارا هستند و زنجیره جابجایی این داروها می بایست سرد باشد یعنی در دمای اتاق اثراتشان نادر میگردد و بایستی در سردخانه حفظ شوند در بیمارانی که بدنشان سرد میباشد و در شوک می باشند آترا دیر دفع می‌گردد و بایستی در اینها ریورس زده خواهد شد.

دوز تزریقی آترا mg/kg 0.4-0.5

دوز تزریقی ووکرونیوم mg/kg 0.1

اداره بیهوشی

مهیا سازی پیش از جراحی :

بایستی با جزئیات بی نقص و به اعتنا آنچه کودک و خانواده اش میتوانند انتظار داشته باشند و آنچه می توانند چهت نیل به حداکثر بی خطری و باور اجرا دهند را توضیح بخشید هر چه داده ها پدر و مادر و نوپا بیشتر باشد، بهتر با استرس بستری شدن و جراحی کنار میآیند.

ناشتا بودن (Fasting) :

تنی چند از مطالعات نشانه داده اند که در وسعت ما‌نده معده یا این که PH طفل هایی که تا ۳-۲ ساعت پیش از اینداکشن مایعات روشن (آب – آب سیب) استعمال کرده اند با ناشتا بودن استاندارد تفاوتی نیست و ریسک آسپیراسیون ریوی را بالا نمی پیروزی. نوزادان از متابولیسم بالاتری برخوردارند و نسبت سطح تن به وزن در آنان بیش تر از بالغین میباشد و بسیار ریلکس خیس از بالغین مبتلا دهیدریشن می گردند.

پره مدیکیشن :

طبیعتا و معمول پره مدیکشن برای یک طفل ۶ ماهه و اشخاص بالای ۶۵ سال ما یحتاج وجود ندارد ولی برای یک طفل ۱۲-۱۰ ماهه که از جدائی از والدینش می ترسد مورد نیاز میباشد. میدازلام خوراکی شای عترین داروی گزینه به کارگیری برای پره مدیکشن در ایالات متحده میباشد. دوز خوراکی به معیار ۰٫۲۵-۰٫۳۳ mg/kg (حداکثر ۲۰ mg) معمولاً نوباوه را آنچنان که فارغ از ناله کردن از والدینش مستقل گردد آهسته می نماید.

آتروپین (۰٫۰۲ mg/kg) که به طور خوراکی یا این که عضلانی کمتر از ۴۵ دقیقه پیش از اینداکشن تجویز خواهد شد از واحد سنجش بروز هیپوتانسیون حین اینداکشن با هوشبرهای استنشاقی می کاهد.

اینداکشن بیهوشی :

اینداکشن با ماسک سوای پره مدیکیشن عموماً در نوباوه های کمتر از ۱۲-۱۰ ماه ایفا می‌گردد چون این طفل ها براحتی از والدینشان غیروابسته می‌شوند.

اینداکشن با ماسک با تصاحب کردن انتهای مدار بیهوشی در اختیار کاپ گردیده روی شکل بچه یا این که با به دست آوردن ماسک صحیح در اطراف سطح شکل در حالی که با دست دیگر غلظت هوشبر را تعدیل میکنیم ایفا میگردد.

اذن دادن به نوباوه برای مکیدن پستانک یا این که انگشت دستی که دستکش دارااست عموماً از زاری کردن حین اینداکشن دوری می نماید. همچنان که بچه هوشیاریش را از دست می‌دهد ماسک بیهوشی را به طور می چسبانیم تا تحویل گازها را به مریض بهبود بخشیم و از آلودگی اتاق فعالیت بکاهیم.

این مرحله خطرناک ترین مجال میباشد به این دلیل که قضاوت نامناسب در امر عمق بیهوشی و دپرس کردن قلب درین مرحله بسیار بی آلایش میباشد. هنگامی که بیهوشی القا شد کاهش سریع هالوتان دمی (تا ۱ یا این که ۵/۱ درصد) و حفظ آن در همین سطح تا‌زمانیکه رگ گیری صورت پذیرد بسیار اساسی و حیاتی میباشد.

دومی مرحله بسیار خطرناک فورا بعداز لوله گذاری باطن تراشه میباشد در حالتی که تبخیر کننده پیش از لارنگوسکوپی بسته نشده باشد، خیلی بی آلایش ممکن میباشد به بیماری آلزایمر سپرده خواهد شد و غلظت بالائی از گاز بیهوشی به مریض داده گردد و در حالی که سرگرم ارزیابی صداهای تنفسی هستیم مریض احتمالاً مبتلا اوردوز گاز استنشاقی میگردد. تاهنگامیکه لوله گذاری تراشه بی نقص گردد مجموع هوشبرها را انقطاع کنید.

اداره منش هوایی در اطفال :

از قدیم لوله های سوای کاف برای کودک های کوچکتر از ۶ سال ترجیح داده می گردند. در شرایطی که کسی از لوله اندوتراکئال کافدار استعمال می نماید، بایستی لوله ای نیم سایز کوچکتر از اندازه سوای کاف تعیین گردد.

تیغه های بی واسطه بدلیل تفاوت های آناتومیک در نوزادان و نوپایان نسبت به نوباوه های بزرگتر آیتم به کار گیری قرار می‌گیرند.

رویکرد هوایی نقص‌ :

خط مش به رویکرد هوایی اختلال تا حدودی متعلق به آنستکه آیا نقص‌ بودن راه و روش هوایی را از گذشته می‌دانیم و درین ارتباط چیزی تصویب گردیده‌است و یااینکه به صورت غیر انتظار با راه و روش هوائی اختلال مواجه گردیده ایم.

در وضعیت اولیه ترالی رویکرد هوائی ایراد با کل وسایل منش هوایی متناسب با سن و اندازه نوپا به اتاق کار آورده میشوند و از همیاری که در مورد رویکرد هوائی اطفال تبحر دارااست امداد می‌گیریم و همینطور حضور جراح در اتاق کار برای برقراری منش هوایی اورژانسی، پیش از القای بیهوشی مورد نیاز میباشد.

در وضعیت دوم، ترالی راه و روش هوایی خلل می بایست به اتاق آورده خواهد شد و از کسانیکه متبحرند یاری بخواهیم. در بیشتر تایم ها، LMA برای مهیا ساختن رویه هوایی جهت اکسینژناسیون برای مریض گذارده گردیده و فرصت کافی برای آماده شدن وسایل منش هوایی و نیروی کار با تجربه داده خواهد شد.

در نوپا ای که احتمال لارنگوسکوپی اختلال داراست، از دارو هایی که دست کم اثرات سرکوب تنفسی را دارا هستند، مثل میدازولام، می بایست مصرف شود. حداکثر می بایست یک سدیشن مدل پیش از اینداکشن بیهوشی با ماسک بگیرد تا تنفس خویش به خودی مراقبت خواهد شد.

LMA احتمالاً مهم ترین جزیی میباشد که به اداره خط مش هوائی اختلال اضافه گردیده است، پاشیدن لیدوکائین روی منش هوائی در موقعیت بیدار (لیدوکائین ۱% نبولیزه برای پرهیز از دوزهای بیشتراز حد) و متعاقب آن گذاشتن LMA تحت عنوان امداد به لوله گذاری فیبراتپیک به طور بیدار یا این که یاور با سدیشن بسیار یاری کننده میباشد

به کار گیری از طریق های جانبی اداره رویکرد هوایی مانند فیبراپتیک واستیلت نورانی و رویه هوایی جراحی در مواقع که محدودیت در گشوده شدن دهن و عقب بردن گردن دارا‌هستند به کار گیری می گردد.

مایع باطن وریدی

عدم توانایی کلیه نوزاد در دفع مقدار زیاد آب مازاد یا الکترولیتها بایستی در لحاظ گرفته خواهد شد.

در اتاق فعالیت عموما محلول های ایزوتون فاقد گلوکز به مراد دوری از هیپوناترمی و اختلالات پتاسیم سرم تجویز می گردند.

محلول رینگر لاکتات و پلاسمالیت A، معمول ترین محلول های ایزوتونیک گزینه به کار گیری در خردسالان میباشند.

آلبومین ۵۰% همه گیرترین کلویید آیتم به کارگیری در بیماران اطفال است.

از سرم دکستروز ۱۰ درصد برای نوزاد بایستی مصرف شود. این مایع برای جلوگیری از هیپوگلسیمی پیشنهاد گردیده و تجویز آن برای چندین روز اولیه معاش تا موقعی که میزان قند خون پایدار گردد ادامه می یابد.

پلاکت ها :

کودکانی که افت پلاکت آنان ناشی از ITP یا این که کموتراپی بوده عموماً شمارش پلاکت حتی به واحد سنجش mm3 15000 را هم سوای نیاز به تزریق پلاکت تحمل می نمایند. برعکس در صورتیکه افت پلاکت خراب باشد هنگامی شمارش پلاکتی به ۵۰۰۰۰ یا این که کمتر می‌رسد نیاز به ترانسفوزیون پلاکت دارا‌هستند.

در هر اکنون در واحد سنجش پلاکت پیش از جراحی در پیش گویی نیاز به پلاکت حین جراحی بسیار نفیس میباشد. نوباوه هایی که جراحی را با شمارش پلاکت بالا آغاز می نمایند حتی با حیف کردن خون به ترازو چهار برابر یا این که بیشتر از وسعت در گردش هم ممکن میباشد نیاز به تزریق پلاکت نداشته باشند.

مانیتورینگ های روتین :

دست‌کم مونیتورینگ طی بیهوشی می بایست مشمول یک موبایل پره کوردیال یا این که ازوفاژیال، کاف اندازه گیری فشار خون، الکتروکاردیوگرام، پروب سنجش سکو حرارت، پالس اکسی متر، مونیتور کربن دی اکساید end-tidal و در شکل قابلیت و امکان وسیله ای برای ارزیابی دلیل هوشبر میباشد.

کاپنوگرافی برای ثابت لوله گذاری درون تراشه چیره یک استاندارد طلایی میباشد.

امکانات اطفال :

در هر لحظه باید فراهم حادثه ها به دور از انتظار خصوصاً ناهنجاری های مادرزادی ناشناخته و یا این که لوله گذاری اختلال باشید. داشتن ترالی اختصاصی نوزادان دربرگیرنده امکانات ما یحتاج نوزادان برای بیهوشی که شیوه مناسبی برای مهیا سازی حداکثر نگهداری درمحل های متعدد در درون و بیرون اطاق فعالیت میباشد.

این ترالی مشمول کاتتر درون عروقی در اندازه های متفاوت، سوزن های پروانه ای (اسکاپ وین ست)، پدهای الکتروکاردیوگرام، کاف فشار خون، تلفن همراه پزشکی، تلفن همراه مری در اندازه های اطفال و بزرگسالان، تیغه و مجموعه لارنگوسکوپ، زیردستی، مایعات درون وریدی با سرم هائیی در اندازه اطفال، لوله های اندوتراکئال (ID ; 2.5 – ۶ mm سوای کاف و ID 3-7 mm کافدار)، استلیت ها، ماسک های شکل در اندازه های پره ترم تا بالغین، LMA در اندازه های ۱ تا ۵، نوار چسب، داروهای موردنیاز برای احیا و داروهای شایع و سرنگ ها میباشد.

یک نیدل باطن استخوانی با برقراری یک روش وریدی اورژانسی جهت تزریق داروها یا این که کریستالوئید قادر است جان نوپا را نجات دهد و می بایست در ترالی نوزاد جانور باشد. از طرف دیگر وسیله ای که با آن بتوان آلبوترول را بداخل لوله تراشه تجویز کرد بایستی سریعاً در دسترس باشد خصوصاً بهتر میباشد که در کشو داروها قرار داده گردد.

بازدیدها: 33

دسته بندی بلاگ لوازم مصرفی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

ورود به سایت