روش های اکسیژن تراپی

navidcodnavidcod
15 بازدید

شالوده و پایه معالجه اکسیژن پرفشار

روش های اکسیژن درمانی

تأثیر معالجه با اکسیژن پرفشار به یک قاعده کلی مورد‌ای بستگی داراست. اکسیژن با اتصال زود گذر به هموگلوبین گلبولهای قرمز‌رنگ ، به سلولها و بافتها حمل میگردد. در وضعیت طبیعی، هنگامی که هوا از روش ریه‌ها وارد خون می شود هموگلوبین به طور تقریبً ۱۰۰% با اکسیژن اشباع میگردد.

ولی صدمات یا این که بیماریها ممکن میباشد مراحل فوق را با محروم کردن سلولها و بافتها از آحاد یا این که بخشی از اکسیژن، مبتلا اخلال نماید. در اینگونه قوانینی، برای تأمین اکسیژن موردنیاز تن، فشار طبیعی اتمسفریک به اندازه کافی بضاعت ندارد. اگرچه هموگلوبین ترازو بیشتری از اکسیژن را جذب نمی‌نماید البته اکسیژن پرفشار، پلاسمای خون (که وسعت عمده‌ای از خون را تشکیل میدهد) را از اکسیژن اشباع نموده و در فیض تحویل اکسیژن به بافتها و سلولها ارتقاء می یابد. در مقایسه با هوا که ۲۱% اکسیژن، در فشار یک اتمسفر، دارااست ۱۰۰% اکسیژن در فشار سه اتمسفر غلظت اکسیژن پلاسمای خون را ۱۰ تا ۱۵ برابر ارتقاء می دهد که سبب ساز به ارتقا اکسیژن رسانی بافتها می شود.

علاوه بر ارتقا اکسیژن‌رسانی خون، اکسیژن حمل گردیده به تن در شریط فشار مطلوب، منجر میشود که به واحد سنجش متعددی توان گلبولهای سپید در کشتن باکتریها و برطرف کردن عفونت ارتقا یابد همینطور اکسیژن پرفشار، بواسطه انقباض عروق خونی موجب کاهش تورم یا این که تجمع مایع می‌گردد و به تن در ترمیم آسیب بافت پیوندی امداد می‌نماید. این نتیجه ها با اکسیژن سطحی که از روش ماسک یا این که لوله دمیده می گردد بکر میباشد. در هر درحال حاضر هیچ شواهدی بر پایه ی استعمال از اکسیژن سطحی برای معالجه مفاد پزشکی به مکان اکسیژن هیپربار نیست.

اصول فیزیکی به کارگیری از اکسیژن پرفشار

می‌دانیم که اتمسفر ترکیبی از گازهاست. یعنی در وسعت معینی هوا, حدود ۹۴/۲۰ درصد اکسیژن و ۰۸/۷۸ درصد نیتروژن و ۴/۰ درصد گاز کربنیک و باقی مانده گازها مشمول هلیوم, آرگون و کریپتون وجود داراستبدین ترتیب به صورت کلی هوایی که ماتنفس می کنیم مشمول ۲۱ درصد اکسیژن و ۷۹ درصد نیتروژن میباشد. اکسیژن لبریز فشار استنشاق اکسیژن ۱۰۰ درصد با فشاری بیشتر از فشار اتمسفر در سطح دریا(۷۶ میلیمتر جیوه) است. اکسیژن درمانی نحوه امنی میباشد که شخص با استعمال فشار کنترل گردیده استنشاق می کند, این فشار منجر ارتقا اکسیژن تنفسی گردیده و سطح اکسیژن حل گردیده درون خون را کاملا بالا میبرد. اثر ثانویه ارتقاء اکسیژن خون, در ارتقا ۱۵ تا ۲۰ درصدی اکسیژن بافتی میباشد که این کار میتواند سرعت بهبودی و ترمیم ضایعه را بیشتر سازد. اما این مورد به ترازو جریان خون بافت صدمه چشم نیز بر می‌شود.

بیشتراز ۲۰ تا ۳۰ درصد سوخت تن, در حجمی متساوی ۳ تا ۵ درصد تن یعنی مغز و نخاع, مصرف میشودبه این ترتیب در می‌یابیم که این ساختار به صورت عظیم‌ای به واحد سنجش اکسیژن خون متعلق میباشد.

ترازو فشار و مجال اِعمال آن

فشار و مجال محصور شایسته ترین حاصل را در چنگ ما قرار می دهد: در باطن یک اتاقک پرفشار برای یک بازه مجال محصور (حدود ۶۰ دقیقه) چه اتفاقی می‌ افتد که به بهبودی اشخاص امداد می‌نماید؟ چه بازه در باطن یک اتاقک پرفشار با ۵۰% بیشتر فشار هوا، ۵۰% بیشتر مولکول تنفس می کنیم؟

تنفس به طور تقریبً‌ اکسیژن خالص در اینگونه اتاقکی، ۵/۷ توشه بیشتر از تنفس طبیعی به ما اکسیژن می رساند. در مقطع یک ساعت ما خواهیم توانست ۵/۱ پوند (۶۸۰ گرم) اکسیژن استنشاق نماییم. گلبولهای قرمز‌رنگ تخت گاز با اکسیژن اشباع می گردند ولی با اهمیت‌خیس از آن حل شدن اکسیژن‌های مازاد در باطن پلاسمای خون می باشد. “پلاسما“، خیر سلولهای قرمز رنگ خون، نقش کلیدی داراست. این اکسیژن مازاد امداد می‌نماید تا بافتهایی که کمبود اکسیژن دارا‌هستند مجدداً به سطح اکسیژن موردنیاز خویش برسند. این کار در تحریک بهبودی، در خلال اخذ اکسیژن و بعداز انقطاع آن نقش داراستبعد از انقطاع اکسیژن، سیستم رتیکولواند وتلیال فعال میگرددپس از انقطاع اکسیژن پرفشار، هموستاز طبیعی با تحریک انطباق نسبت به سطح زیرخیس البته طبیعی اکسیژن، سعی سالم را نگهداری می‌نماید.

بازدیدها: 1

دسته بندی مراقبت و سلامتی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

ورود به سایت