بیماری آلزایمر ALZheimers Disease

محدثه پاکدین محدثه پاکدین
35 بازدید

بیماری آلزایمر ALZheimers Disease

بیماری آلزایمر (AD) یک بیماری غیر قابل برگشت، دژنراتیو عصبی است که بی سرو صدا شروع شده و با از دست دادن تدریجی عملکرد شناختی و اختلالات رفتاری و عاطفه مشخص مشود.

مهم است که بدانیم AD قسمت طبیعی از دوران پیری محسوب نمی شود.

اگر چه بزرگ ترین عامل خطر برای AD افزایش سن است، بسیاری از عوامل محیطی، تغذیه ای، التهابی در ابتلاء به این بیماری شناختی مؤثر هستند.

AD یک اختلال پیچیده مغزی است که با ترکیبی از عوامل مختلف که ممکن است شامل ژنتیک، تغییرات نوروترانسمیترها،ناهنجارهای عروقی،هورمون های استرس، تغییرات ریتم های سیرکادین، ضربات سر، اختلالات تشنجی باشد ایجاد می شود.

AD به دو نوع تقسیم می شود:
خانوادگی یا AD زودرس (که نادر است، و کمتر از ۱۰% موارد را شامل می شود) و اسپورادیک یا AD دیررس.

پاتوفیزیولوژی

تغییرات نوروپاتولوژیک و بیوشیمیایی خاص در بیمارانAD دیده می شود.

 

این تغییرات شامل درهم پیچیدگی رشته های عصبی و پلاک های نوروتیک وابسته به پیری می باشد.

آسیب عصبی به طور اولیه در کورتکس مغز روی می دهد و در نتیجه اندازه مغز کوچک می شود.

تغییرات مشابه در بالغین در بافت طبیعی مغز دیده می شود ولی وسعت کمتری دارد. سلول هایی که از استیل کولین جهت انتقال استفاده می کردند اصولاً درگیر می شوند.

در سطح بیوشیمیایی آنزیم تولیدکننده استیل کولین که در فرایند حافظه دخیل است کاهش می یابد.

تظاهرات بالینی

علائم بسیار متغیر هستند، بعضی شامل:

  • در مراحل اولیه بیماری فراموشی و کاهش حافظه وجود دارد، اگر چه مهارت های اجتماعی و الگوهای رفتاری سالم هستند.
    فراموشکاری در بسیاری از فعالیت های روزانه با پیشرفت بیماری بروز می یابد (مثلاً بیمار در یک محیط آشنا گم می شود یا داستان های مشابه را تکرار می کند.)
  • تکلم مشکل می شود و اشکالاتی برای یافتن کلمات ظاهر می شود.
  • توانایی جهت جمع بندی کردن مفاهیم و تفکر انتزاعی از بین می رود.
  • بیمار ممکن است رفتارهای نامناسب impulsive نشان دهد.
  • تغییرات تشخیصی مشهود است، بیمار ممکن است افسرده،شکاک،پارانوئید،خشن و خشمگین شود.
  • مهارت های تکلم به صورت سیلاب های بدون حس مختل می شود، بی قراری و فعالیت های فیزیکی افزایش می یابد.
  • اشتها در نتیجه افزایش فعالیت زیاد می شود، دیس فاژی با پیشرفت بیماری قابل توجه است.
  • در نهایت بیماران به کمک در تمام زمینه های زندگی روزانه شامل توالت رفتن به علت احتمال بی اختیاری نیاز دارند.
  • مرحله نهایی ممکن است برای ماه ها تا سال ها ادامه یابد.

بررسی و یافته های تشخیصی

تشخیص با آتوپسی تایید می شود اما تشخیص با علایم بالینی در ۹۰ درصد موارد صحیح است.

  • علایم بالینی در سابقه سلامتی، یافته های فیزیکی و بررسی های توانایی عملکردی برای مثال معاینات وضعیت ذهنی یافت می شوند.
  • الکتروآنسفالوگرافی (EEG)
  • CT اسکن
  • MRI
  • تست های آزمایشگاهی (CBC-و شیمیایی، سطح ویتامین B12، سطح هورمون تیروئید و مایع مغزی نخاعی).

تدابیر پزشکی بیماری آلزایمر

بدون درمان یا روشی برای کاهش پیشرفت بیماری AD، درمان براساس کنترل علایم شناختی با مهار کننده های کولین استراز مثل هیدروکلرید دونیزیل، ریواستیگمین،گالانتامین هیدروبرومید، و تاکرین می باشد.

این دارو ها برداشت استیل کولین را در مغز جهت حفظ مهارت های حافظه در یک دوره زمانی تقویت می کنند.

دونپزیل و جدیدترین دارو به نام ممانتین می تواند در موارد علایم متوسط تا شدید آلزایمر استفاده شود.

فرآیند پرستاری

بیمار مبتلا به بیماری آلزایمر

بررسی

سابقه سلامتی و معاینه وضعیت ذهنی و جسمی را به دست آورید و علائم نشانگر دمانس را توجه کنید.

یافته را به پزشک گزارش دهید. در موارد لازم، به ارزیابی تشخیصی کمک کنید و محیط آرام را فراهم کنید تا ایمنی و همکاری بیمار افزایش یابد.

تشخیص

تشخیص های پرستاری

  • اختلال در فرایند تفکر در ارتباط با کاهش عملکرد شناختی
  • احتمال خطر در رابطه با کاهش عملکرد شناختی
  • اضطراب در ارتباط با اختلال فرآبند تفکر
  • تغذیه نامتعادل: کمتر از نیاز بدن در ارتباط با کاهش شناختی
  • عدم تحمل فعالیت در ارتباط با عدم تعادل فعالیت و استراحت
  • اختلال در مراقبت از خود، حمام،بهداشت،تغذیه،توالت رفتن در ارتباط با کاهش عملکرد شناختی
  • اختلال در تعامل اجتماعی در ارتباط با کاهش عملکرد شناختی
  • کمبود آگاهی خانواده، مراقبت دهنده ها در ارتباط با مراقبت از بیماران مبتلا به کاهش عملکرد شناختی
  • نامؤثر بودن فرآیند خانواده در رابطه با کاهش عملکرد شناختی

برنامه ریزی اهداف

اهداف برای بیمار شامل حمایت از عملکرد شناختی، امنیت،جسمی، کاهش اضطراب و آژیتاسیون،تغذیه کافی،بهبود ارتباط، تحمل فعالیت، مراقبت از خود، اجتماعی شدن و حمایت و آموزش از مراقبت دهنده های بیمار می باشد.

 

تدابیر پرستاری بیماری آلزایمر

حمایت از عملکرد شناختی

  • یک محیط آرام، قابل پیش بینی برای به حداقل رساندن گیجی و عدم شناخت بیمار فراهم کنید.
  • بیمار را کمک کنید تا با توضیح ساده، واضح و خوشایند و آرام شما احساس امنیت کند.

بهبود امنیت فیزیکی

  • یک محیط امن (در خانه یا بیمارستان) ایجاد کنید تا بیمار بتواند آزادانه تا حد امکان بدون نگرانی خانواده حرکت کند.
  • از افتادن و حوادث دیگر با برداشتن موانع و ایجاد روشنایی کافی، نصب نرده در خانه جلوگیری کنید.
  • رانندگی ممنوع شود.
  • اجازه سیگار کشیدن را تنها با نظارت به بیمار دهید.
  • با انحراف حواس بیمار رفتارهای wandering وی را کاهش دهید.
  • تمام فعالیت های خارج از خانه بیمار تحت نظارت داشته باشد. در صورت نیاز، موقع خروج از خانه درهای منزل را محکم کنید.
    مطمئن شوید بیمار دستبند یا زنجیر گردنی شناسایی را پوشیده است.
  • از محدود کننده ها (restraints) استفاده کنید چون باعث افزایش بی قراری بیمار می گردد.
  • ارتقاء سلامت بیمار برای مراقبت از خود
  • فعالیت های روزانه را به مراحل کوتاه دست یافتنی تقسیم کنید تا بیمار احساس موفقیت و توانمندی کند.
  • استقلال و احترام شخصی بیمار را حفظ کنید.
  • بیمار را تشویق کنید تا فعالیت های مناسب مراقبت از خود را انتخاب کند و تا حد امکان در آن شرکت کند.

کاهش اضطراب و بی قراری بیمار

  • حمایت عاطفی بیمار را با تقویت تصور مثبت از خود وی تأمین کنید.
  • به هنگامی که مهارت ها کاهش می یابد، اهداف را با توانایی های وی تطبیق دهید تا از بی قراری پیشگیری گردد.
  • محیط را ساده، آشنا و صمیمی، بدون صدا، و با تغییرات محدود حفظ کنید.
  • وقتی بیمار به علت واکنش کاتاستروفیک (catastrophic reaction) که یک واکنش بیش از حد به تحریکات زیاد است بی قرار و پرخاشگری می کند آرام و صبور باشید.
  • افزایش ارتباط
  • صداها و عوامل منحرف کننده حواس بیمار را کاهش دهید.
  • جملات قابل درک را برای انتقال پیام به بیمار استفاده کنید.

تأمین نیازهای اجتماعی

  • بیمار را تشویق به ملاقات، نامه و تلفن کنید، ملاقات ها باید کوتاه و بدون استرس با یک یا دو ملاقات کننده در یک زمان انجام شود.
  • بیمار را برای شرکت در فعالیت ها و سرگرمی های ساده تشویق کنید.
  • توصیه کنید یک ایجاد یک رابطه دوستانه بدون قضاوت می تواند خوشایند بوده و موجب تخلیه انرژی گردد.
  • همسر بیمار را تشویق کنید که در رابطه با نگرانی های جنسی صحبت کند و مشاوره جنسی در صورت نیاز را پیشنهاد دهید

ارتقاء تغذیه کافی

  • زمان تغذیه را ساده و آرام به دور از کشمکش نگاه دارید.
  • غذا را به صورت قطعات کوچک به بیمار بدهید تا از خفگی پیشگیری شود و مایعات را جهت آسانی بلع به صورت ژلاتین بدهید. هر بار یک ظرف در اختیار بیمار بگذارید.
  • از سوختگی با مصرف غذاها و نوشیدنی های ولرم پیشگیری کنید.

تعادل استراحت و فعالیت

  • با موسیقی، شیر گرم و ماساژ پشت کمک کنید تا بیمار آرام شده و به خواب رود.
  • برای بهبود خواب شبانه، فرصت هایی را برای ورزش روزانه فراهم کنید. از خواب های طولانی مدت در روز ممانعت کنید.
  • نیازهای جسمی روانی برآورده نشده بیمار را که ممکن است موجب رفتارهای نامناسب شود برآورده شود.
  • تأمین مراقبت متمرکز در منزل و اجتماع
  • نسبت به مسائل عاطفی که خانواده با آن رو به رو هستند حساس باشید.
  • به سرویس هاس حمایت اجتماعی در مواردی که سوء رفتار یا سهل انگاری رخ داده باشد اطلاع دهید.
  • خانواده را به انجمن آلزایمر برای همکاری با گروه های حمایت خانواده و مرکز مراقبت بزرگسالان ارجاع دهید.

ارزیابی

نتایج مورد انتظار

  • بیمار توانایی های شناختی، عملکردی و اجتماعی خود را تا حد امکان حفظ می کند.
  • بیمار در فعالیت های مراقبت از خود تا حد امکان شرکت می کند.
  • بیمار علائم حداقل اضطراب و بی قراری را نشان نمی دهد.
  • بیمار قادر است ارتباط کلامی یا غیرکلامی برقرار کند.
  • نیازهای ارتباط اجتماعی و دوستانه بیمار برآورده شده است.
  • بیمار تغذیه، فعالیت و استراحت کافی می کند.
  • بیمار و خانواده درباره شرایط و درمان و برنامه مراقبتی اگاهی دارند.

برای اطلاعات بیشتر به فصل۱۱ کتاب درسنامه پرستاری داخلی-جراحی برونر و سودات (۲۰۱۴)، چاپ سیزدهم، مراجعه کنید.

 

بازدیدها: 1

دسته بندی دسته‌بندی نشده
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت