انمی (Anemia)

محدثه پاکدین محدثه پاکدین
72 بازدید

آنمی (Anemia)

 آنمی حالتی است که در آن غلظت هموگلوبین پایین تر از حد طبیعی است، و نشانه آن است که تعداد اریتروسیت هادر گردش خون کمتر از طبیعی است. در نتیجه مقدار اکسیژن رسانی به بافت های بدن کاهش می یابد. انمی یک بیماری خاص نیست بلکه  متی از یک اختلال زمینه‌ای و شایع‌ترین وضعیت هماتولوژیک است. انواع مختلف آنمی وجود دارد.
از نظر فیزیولوژیک آنمی بر اساس کاهش در تولید گلبولهای قرمز (  آنمی هیپوپرولیفراتیو)، تخریب گلبولهای قرمز ( آنمی  همولتیک)  و از دست دادن گلبول های قرمز ( خونریزی ) تقسیم بندی می گردد.

تظاهرات بالینی

علاوه بر شدت آنمی به تنهایی، عوامل متعددی روی پیشرفت علایم مرتبط با آنمی موثر هستند که شامل سرعت پیشرفت آنمی، طول مدت آن ( از زمان آن )، نیازهای متابولیک بیمار، اختلالات همراه با ناتوانی های دیگر همراه مثل بیماری های قلبی و عروقی و عوارض و شرایطی که به دنبال آنمی ایجاد می شوند. به طور کلی  علائم انمی  پیشرونده سریع  شدیدتر هستند.
علائم مهم آنمی شامل موارد زیر است:

  • دی سپنه، درد سینه ، درد یا کرامپ عضلانی، تاکی کاردیا
  • ضعف ، خستگی، بی حالی عمومی
  • رنگ پریدگی پوست و غشاهای مخاطی ( ملتحمه و مخاط دهان)
  • زردی ( آنمی مگالوبلاستیک یا همولیتیک)
  • زبان قرمز، صاف ( آنمی فقر آهن )
  • زبان قرمز، زخم و گوشت آلود ( آنمی مگالوبلاستیک )
  • Angular cgeilosis (زخم گوشه دهان)
  • ناخن های شکننده، نازک و مقعر و ویار (تمایل غیرطبیعی برای خوردن یخ، نشاسته و خاک) در بیماران مبتلا به انمی فقر آهن.

روش های بررسی و تشخیص

  • بررسی های کامل هماتولوژیک (شامل هموگلبین،هماتوکریت،شمارش رتیکلوست و RBC، مخصوصاً حجم متوسط گلبول قرمز (MCV) و RBC distribution width (MCV)
  • بررسی های آهن (سطح سرمی آهن، ظرفیت آهن توتال باند شده (TIBC)، (درصد اشباع و فریتین)
  • سطح سرمی ویتامین B12 و فولات، هاپتوگلوبین . اریتروپویتین سرم
  • آسپیراسیون مغز استخوان
  • بررسی های دیگر جهت تأمین بیماری زمینه ای

تدابیر پزشکی

درمان انمی به سمت اصلاح یا کنترل علت آنمی است. اگر آنمی شدید باشد گلبول های قرمزی که از دست رفته اند یا تخریب شده اند با ترانسفوزیون پکسل جایگزین می شوند.

ملاحظات سالمندی

آنمی شایع ترین وضعیت هماتولوژیک تأثیرگذار بر بیماران سالمند است. اثر آنمی در عملکرد سالمندان مشخص است. مطالعه ای بر روی سالمندان نشان داده است که افزایش آسیب پذیری، کاهش تحرک و فعالیت ورزشی، افزایش خطر سقوط، کاهش عملکرد شناختی، افزایش خطر ابتلا به دمانس و افسردگی و کاهش حجم توده ای استخوانی و عضلانی با آنمی مرتبط است.

فرآیند پرستاری

بیمار مبتلا به آنمی

بررسی

تاریخچه سلامتی، معاینات فیزیکی و مقادیر آزمایشگاهی را به دست آورید.

  • از بیمار درباره وسعت و نوع علایم و تأثیر آن روی سبک زندگی، تاریخچه مصرف داروها، مصرف الکل، فعالیت ورزشی شدید سوال کنید.
  • درباره سابقه فامیلی آنمی های ارثی سوال کنید.
  • بررسی کامل تغذیه ای شامل عادات تغذیه ای که منجر به کاهش تغذیه ای آهن، ویتامین B12 و اسیدفولیک شده است.
  • کنترل نتایج آزمایشگاهی مربوطه و تغییرات آن
  • بررسی وضعیت قلبی (شامل نشانه های افزایش بار قلب یا نارسایی قلب)، تاکیکاردی، تپش قلب، دی سپنه،گیجی، ارتوپنه، دی سپنه فعالیتی، کاردیومگالی، هپاتومگالی، ادم محیطی
  • بررسی عملکرد گوارشی شامل:
    تهوع،استفراغ،اسهال،ملنا یا مدفوع تیره، خون مخفی، بی اشتهایی، التهاب زبان (گلوسیت)، از زنان باید درباره دوره قاعدگی شان (مثلاً خونریزی شدید قاعدگی، سایر خونریزی های واژینال) و مصرف آهن در طی حاملگی سوال شود.
  • بررسی نقایص عصبی (انمی پرنی شیوز)، وجود و شدت بی حسی و کرختی محیطی، آتاکسی، گیجی و تعادل ضعیف

تشخیص پرستاری

  • خستگی مرتبط با کاهش هموگلبین و ظرفیت حمل اکسیژن خون
  • تغییر در تغذیه کمتر از نیاز بدن مرتبط با مصرف ناکافی مواد اصلی غذایی
  • تغییر در پرفیوژن بافتی مرتبط با هموگلبین و هماتوکریت ناکافی
  • عدم پیروی از رژیم درمانی

مشکلات و عوارض احتمالی همراه

  • نارسایی قلبی
  • آنژین
  • پاراستزی
  • گیجی
  • آسیب در ارتباط با سقوط
  • افسردگی

برنامه ریزی و اهداف

اهداف اصلی برای بیمار شامل کم کردن خستگی، تغذیه کافی، حفظ پرفیوژن بافتی، پیروی از رژیم درمانی و عدم عوارض می باشد.

تدابیر پرستاری

کنترل خستگی

  • بیمار را کمک کنید تا اولویت فعالیت ها را تعیین و تعادلی بین استراحت و فعالیت ایجاد کند.
  • بیمار مبتلا به آنمی مزمن را تشویق کنید که فعالیت فیزیکی و ورزش را حفظ کند.

حفظ تغذیه کافی

  • تشویق به تغذیه سالم
  • آموزش به بیمار برای پرهیز از مصرف الکل
  • آموزش تغذیه به بیمار و خانواده در طی جلسات متعدد با توجه به جنبه های فرهنگی تغذیه ای آن ها.
  • بحث در مورد کمل های تغذیه ای مثل ویتامین ها، آهن،فولات طبق تجویز

حفظ پرفیوژن کافی

  • کنترل دقیق علائم حیاتی و پالس اکسی متر به منظور تنظیم یا قطع مصرف داروها (پایین آورنده فشارخون) در صورت لزوم.
  • تجویز اکسیژن اضافی، ترانسفوزیون و مایعات وریدی طبق دستور

ارتقاء پیروی بیمار از رژیم درمانی تجویز شده

  • با بیماران درباره هدف دادن دارو، چگونگی مصرف و زمان مصرف آن ها و عوارض جانبی آن ها بحث کنید و به آن ها اطمینان بدهید که قطع ناگهانی بعضی داروها ممکن است عوارض وخیمی داشته باشد.
  • بیمار را کمک کنید تا با برنامه درمانی را با فعالیت های روزانه هماهنگ کند (به جای آن که به بیمار لیستی از آموزش ها ارائه دهید.)
  • به بیمار کمک کنید که از پوشش بیمه برای بعضی داروهای گران قیمت (مثل فاکتورهای رشد) استفاده کند یا اینکه راه های دیگری برای به دست آوردن این داروها جستجو نمائید.

درمان و کنترل عورض

  • بیمار مبتلا به آنمی را از نظر نارسایی قلب بررسی کنید.
  • بیمار مشکوک یا مبتلا به آنمی مگالوبلاستیک را از نظر نورولوژیک معاینه و بررسی کنید.

ارزیابی

نتایج مورد انتظار بیمار

  • خستگی کمتر گزارش می دهد.
  • تغذیه کافی می کند.
  • پرفیوژن کافی حفظ شده است.
  • عوارض وجود ندارد یا به حداقل رسیده است.

برای کسب اطلاعات بیشتر به فصل۳۳ کتاب درسنامه پرستاری داخلی – جراحی برونر و سودارت، چاپ سیزدهم (سال۲۰۱۴)، مراجعه شود.

 

 

 

 

 

بازدیدها: 2

دسته بندی دسته‌بندی نشده
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت